Bij Teus

Eind dit jaar bestaat bij Teus 15 jaar.
15 jaar waarin we met alles wat we hadden hebben gebouwd, gewerkt, geleerd, gelachen, gescholden, gevierd en soms ook gewoon zijn doorgegaan, omdat dat nu eenmaal moest.
En nu is de tijd gekomen om los te laten.

We hebben ons restaurant verkocht!

Sommige beslissingen neem je niet omdat iets niet meer goed is,
maar juist omdat het goed is geweest.
Het voelt bijna onmogelijk om 15 jaar in een paar woorden te vangen.
Want deze plek heeft ons zóveel gegeven.
Vriendschappen die hier aan tafel begonnen.
Mensen die collega’s werden en soms als familie voelden.
Ontelbaar veel bijzondere ontmoetingen, verhalen, lessen en herinneringen.
We kijken er met ongelofelijk veel liefde en trots op terug.
Toch zouden we niet eerlijk zijn als we alleen dat verhaal vertelden.
Want het heeft ook veel van ons gevraagd.
We hebben keihard gewerkt. Avonden, weekenden en feestdagen.
Terwijl andere mensen aanschuiven om herinneringen te maken,
ben je in de horeca vaak degene die ervoor zorgt dát zij die herinneringen kunnen maken.
Dat is prachtig werk, maar waar wij er waren voor ontelbaar veel mooie momenten van anderen, misten we daardoor soms belangrijke momenten van onze eigen kinderen, familie en vrienden.
Ergens onderweg zijn we steeds bewuster gaan beseffen dat tijd misschien wel het kostbaarste is wat we hebben.
Dat er meer is dan alleen hard werken.
Meer dan doorgaan omdat je ergens goed in bent.
Meer dan vasthouden aan iets waar je ooit met heel je hart voor hebt gekozen.
Soms verandert niet de liefde voor wat je doet,
maar wel wat je belangrijk vindt.

Daarom voelt dit niet als opgeven
en ook niet als weglopen.
Het voelt als met opgeheven hoofd kunnen zeggen:
Het is goed geweest.
De tijd is rijp.

Wat hierna komt, weten we nog niet precies en misschien is dat voor het eerst in lange tijd juist wel de bedoeling.
We verlangen naar ruimte. Naar vrijheid. Naar tijd voor de mensen van wie we houden en naar ontdekken wat er ontstaat als niet iedere dag al voor ons is ingevuld.
Dat is spannend. Natuurlijk.
We voelen een soort van onpraktische cocktail van alles door elkaar: vrijheid, spanning, berusting, verdriet, opluchting, trots etc.
Het is groots. Niet alleen zakelijk.
Een restaurant is niet iets wat je even van de hand doet zoals een oude eettafel. Daar zitten jaren, mensen, herinneringen, identiteit en een krankzinnige hoeveelheid energie in.
Maar ergens voelen we ook het vertrouwen dat we ruimte durven maken, voordat we weten wat er in die ruimte gaat ontstaan.

Aan iedereen die in de afgelopen 15 jaar onderdeel is geweest van onze zaak, als gast, collega, leverancier, vriend, familie of op welke manier dan ook:
DANKJEWEL!

Voor jullie vertrouwen. Voor het terugkomen. Voor het vieren van jullie bijzondere momenten bij ons. Voor alle gesprekken, alle gezelligheid en alle herinneringen die jullie hier samen met ons hebben gemaakt.

We sluiten de deur nog niet,
(We draaien dit jaar nog tot het einde. En dat gaan we met ongelofelijk veel plezier doen tot de allerlaatste dag.) maar we weten inmiddels wel dat we hem straks achter ons dicht zullen trekken, op de laatste dag van 2026, met een hart dat voller is dan toen we hem vijftien jaar geleden voor het eerst openden.
En daar zijn we ongelofelijk dankbaar voor ❤️

Liefs, Martin & Hanke